บทพากย์เอราวัณ

     เป็นบทบรรยายเหตุการณ์ขณะที่พระลักษมณ์ และไพร่พลวานร มัวแต่เพ่งดูเทวดาอย่างเพลิดเพลิน ทำให้ถูกอินทรชิตแผลงศรใส่ เหตุนี้เกิดจากการลุ่มหลงในรูป รส กลิ่น เสียง นำมาซึ่งความประมาท บทพากย์เอราวัณนี้บรรยายถึงความยิ่งใหญ่ของกระบวนทัพของอินทรชิตซึ่งแปลงตัวเป็นพระอินทร์ ช้างเอราวัณ และเหล่าเทวดา

ลักษณะคำประพันธ์

     บทพากย์เอราวัณ แต่งด้วยกาพย์ฉบัง 16 ลักษณะคำประพันธ์หนึ่งบท มี 3 วรรค แต่ละวรรคมี 6 คำ วรรคสอง 4 คำ และวรรคสาม 6 คำ มีสัมผัสบังคับ 1 แห่ง ที่คำสุดท้ายของวรรคแรกและคำสุดท้ายของวรรคที่สอง และมีสัมผัสระหว่างบทอยู่ที่คำสุดท้ายของบทแรกกับคำสุดท้ายของวรรคแรกของบทต่อไป